Leongo katedrala

Leongo katedralean sartzea, batez ere, argiaren esperientzia bat da. Hemen gotikoa azken muturreraino eraman zuten: hormak ahalik eta gehien murriztu ziren, eta haien lekua koloretako beirateek hartu zuten, hainbesteraino non tenpluak munduko Erdi Aroko beirate-bildumarik handienetako bat gordetzen baitu. Arte-historialariek gotikoaren «desmaterializazioa» deitzen diote horri, eta gutxitan ulertzen da hain ondo nola harria beiraren aurrean amore ematen ari dela dirudien ikustean.

Ez da harritzekoa Pulchra leonina ezizenarekin ezagutzea, «Leondar Ederra». Haren obrak XIII. mendean hasi ziren, eta emaitza Penintsulako estilo gotikoaren sorkuntza handienetako bat da, Frantziako eragin argiarekin, multzo osoaren arintasunean eta bertikaltasunean nabari dena.

Andre Mariari eskainia, Santa María de Regla izenpean, katedrala gaur egun ere Leongo elizbarrutiaren apezpiku-egoitza da, bai eta gurtzarako erabat erabiltzen den tenplua ere. Gainera, Done Jakue bidearen erdian dago, eta, beraz, erromes askorentzat bide jakobearen geldialdirik gogoangarrienetako bat da.

Haren balioa oso goiz aitortu zen: Espainian monumentu izendatutako lehen eraikina izan zen, 1844ko abuztuaren 28ko Errege Agindu baten bidez, eta hurrengo urtean berretsi zen. Datu horrek Espainiako ondarearen historian duen lekua ulertzen laguntzen du, eta lasai ibiltzera gonbidatzen du, beirateetatik sartzen den argiari bisitaren erritmoa markatzen utziz.