Arantzazuko santutegia

750 metroko altueran, mendiz eta landaredi oparoz inguratuta, Arantzazuko santutegiak harritu egiten du Oñatiko haranetik iristen dena. Lehenik eta behin, basilikak ematen du arreta, 1950eko hamarkadan eraikiak: arkitektura, eskultura eta pintura uztartzen dituen multzoa da, eta nazioarteko ospea zuten artistek hartu zuten parte bertan. Gutxitan jantzi da erromes-leku tradizional bat hain hizkera artistiko moderno eta handinahiz.

Santutegiaren jatorria askoz lehenagokoa da. Kondairaren arabera, Ama Birjina leku honetan agertu zen 1468an, eta harrezkero lurraldeko Ama Birjinaren debozioaren erreferentzia bihurtu zen. Gaur egun, Arantzazuko Ama Birjina, gaztelaniaz Aránzazu, Gipuzkoako zaindaria da, eta haren santutegiak probintzia osoko fededun eta bisitarien topagune izaten jarraitzen du.

1514az geroztik frantziskotarrak arduratzen dira tenpluaz eta haren inguruko erlijio-bizitzaz; bost mende baino gehiagoko presentzia horrek lekuaren izaera lasai eta bildua markatu du. Jarraitutasun horrek azaltzen du, neurri handi batean, Arantzazuk bere zeregin espirituala gorde izana berritzeko gaitasuna galdu gabe, bere basilika ausartak erakusten duen bezala.

Adbokazio honen eragina ez zen mendi hauen artean geratu: Arantzazuko Ama Birjinaren debozioa Filipinetaraino, Argentinaraino, Mexikoraino eta munduko beste hainbat txokotaraino iritsi zen, haren sustraien lekuko. Bidaiariarentzat, bisitak XX. mendeko artearekiko interesa, mendetako debozio baten historia eta geldialdi bat egitera eta begiratzera gonbidatzen duen ingurune naturalaren plazera uztartzen ditu.