San Pelaioko monasterioa

Badira handitasunagatik bisitatzen diren lekuak, eta badira aurkikuntzaren istorioagatik bisitatzen direnak. Gavingo San Pelaioko monasterioa bigarren multzo horretakoa da: Erdi Aroko hondakin batzuk, ezkutuan eta mapatik kanpo egon zirenak harik eta, 1997ko neguan, Amigos de Serrablo elkarteko kide Federico Diez Arranzek Sia sakanaren ondoan aurkitu zituen arte.

Multzoa Gavin herrixka txikiaren ondoan dago, Biescasko udalerrian, Alto Gállego eskualdearen bihotzean, Huescako Pirinioetan. Bazter urrun bat da, sakanaren paisaiari lotua, presarik gabe eta irudimena piztuta hurbiltzera gonbidatzen duena, zutik geratzen dena eraikin bat baino gehiago lekukotasun bat delako.

Aurkikuntza hura baino lehen, San Pelaioz ezagutzen zen apurra dokumentazioetatik zetorren. Bazekiten komunitateak XI. mendean utzi zuela monasterioa eta, haiek joan ondoren, lekua laikoen eskuetara igaro zela. Haiek izan ziren, 1079. urtean, San Juan de la Peñako monasterio boteretsuari eman ziotenak, Erdi Aroko Aragoiko erlijio-gune handienetako bati. Mendeetan zehar, beraz, San Pelaio paperetako izen bat baino ez zen izan ia.

1997ko aurkikuntzari esker, idatzizko oroimen horri lekua eta harria jarri ahal izan zitzaizkion, eta Amigos de Serrablok inguruko ondarea berreskuratzeko egiten duen lanaren adibide ona ere bada. Erromanikoan eta Goi Aragoiko jatorri monastikoetan interesa duen bidaiariarentzat, hondakin hauetara hurbiltzea haraneko ibilbidea osatzeko modu desberdin bat da: agian ez hain monumentala, baina betiko galtzeko zorian egon zenaren xarmarekin.