Alhambra

Espainian bisita gutxik uzten dute Jauregi Nazariek bezain arrasto sakona. Haien barrualdeak, zeinen apaingarriak arte andalusiarraren gailurren artean baitaude, dira Alhambrak artearen historian leku bakarra izatearen arrazoi nagusia. Merezi du presarik gabe ibiltzea, arretaz begiratuz argia nola sartzen den geletara eta nola mugitzen den hormetan barrena egunean zehar.

Alhambra ez da eraikin bakarra, hiri palatino andalusiar oso bat baizik. Jauregiak, lorategiak eta alkazaba bat biltzen ditu, hau da, hiriko gotorleku harresitu bat. Erresuma nazariko emirra eta gortea hartzeko sortu zen, eta geroago Gaztelako erregeen eta haien ordezkarien egoitza izan zen. Bizitza bikoitz horrek azaltzen du bisitariak urrats bakoitzean aurkitzen dituen garai eta erabileren arteko bizikidetza.

Gelak bezain miresgarria da multzoa lurrean kokatzeko modua. Eraikitzaileek paisaia berri bat sortu zuten, baina lehendik zegoen naturarekin bat egiten duena. Lorategi eta begiratokietatik ondo ulertzen da zergatik izendatu zuen Unescok Gizateriaren Ondare 1984an, Generalifearekin batera. Espainian bereizgarri hori jaso zuen lehen lekua izan zen, eta 1994an ondoko Albaicín auzora zabaldu zen.

Esparruak, gainera, askotan ahazten diren beste bisita batzuk gordetzen ditu. Arte andalusiarreko museo bat, Granadako pinakoteka nagusia eta gaur egun parador nazional bihurtutako komentu zahar bat hartzen ditu. Alhambrako Museoan XIV. mendeko marmolezko eguzki-erloju bat gordetzen da, nazariek astroen mugimendutik abiatuta denbora neurtzeko zuten interesaren lekuko.

Herrialdeko gune bisitatuenetako bat denez, komeni da bisita aldez aurretik planifikatzea, lasai gozatzeko.