Sohail gaztelua

Sohail gaztelura hurbiltzean, harritzen duen lehen gauza zortzi harresi-atalez osatutako silueta trinkoa da: angeluetan dorreak dituzte, eta oinplano oktogonaleko barruti bat marrazten dute. Gaur egun, gaztelua kokatuta dagoen muinoa A-7 autobiak isolatuta dauka, baina mendeetan zehar parean dagoen mendixkarekin lotuta egon zen haran txiki baten bidez, eta handik igarotzen zen Marbellako bidea deritzona; hartara, norabide batean edo bestean ibili nahi zuenak nahitaez haren zaintzapean igaro behar zuen.

Bere historia gaur ikusten ditugun harresiak baino askoz lehenago hasten da. Hemen zegoen Suel erromatar herria, eta hari hartu zion izena gazteluak. Haren hondakinen gainean, 956. urtean, Abderramán III.a Kordobako kalifak etxebizitzadun gotorleku txiki bat eraikiarazi zuen, ziurrenik talaia baten inguruan antolatua, kostaldearen defentsa sendotzeko. XII. mendean, almorabideek gaur egungo defentsa-barrutiari eman zioten forma, eta benetako alkazaba bihurtu zuten.

Sarrera nagusiak, ipar-mendebaldera begira, antzinako biztanleek egiten zuten bidea egitera gonbidatzen du: barbakanak eta harresi-pasabideak babestutako arrapala batek ate-dorre bateraino eramaten du; multzoko handiena eta altuena da, eta bere ferra-arkuagatik eta defentsa-elementuengatik nabarmentzen da. Harresi zabalek, harresi-pasabidez koroatuek, zenbait alboko dorre lotzen dituzte; horien artean nabarmentzen dira altuena, iparraldean, jatorrizko sarrera zegoen tokian, eta mendebaldera begira dagoen beste bat, almenak dituena. Biak estalita daude, eta gailurrera kiribil-eskailera estu batetik igotzen da.

Merezi du harriari erreparatzea, tokiaren okupazio luzearen berri ematen baitu. Elkarrekin bizi dira harlangaitza adreilu-ilarekin —erromatarrek asko erabilitako teknika—, lur zapaldua eta zenbait zati sendotzeko erabilitako harlandua. Gaur egun, ate nagusiaz gain, duela gutxi irekitako zerbitzu-sarrera bat dago hego-mendebaldera begira dagoen saeteradun harresian.