Ternilseko San Roke ermita

Carcaixentetik hurbil, hegoalderantz, eraikin txiki bat altxatzen da, jada existitzen ez den herri baten oroitzapena gordetzen duena. Ternilseko San Roke ermita udalerriak gordetzen duen eraikinik zaharrena da, eta Ternilsen azken aztarna: pixkanaka hustuz joan zen herrixka bat, XVI. mendean desagertu zena.

Gaur egun ermita deitzen dioguna, jatorriz, herri hartako eliza izan zen; XIII. mendean eraiki zuten, konkista kristauaren ondoren, eta San Bartolomeri eskaini zioten orduan. Ez zen edozein tenplu: Carcaixenteko Horta osoko lehen parrokia kristaua izan zen. Herria hustutakoan, parrokia-eginkizuna galdu eta ermita bihurtu zen, eta horrela iritsi da gure egunetara.

Birkonkistako eliza deritzenen multzokoa da, oraindik erromanikotik iragatearen arrastoak dituen Valentziako gotiko goiztiarrekoa. Oinplano xumea du: nabe bakar angeluzuzena, lau arku zorrotzekin, eta burualde irtena, hura ere angeluzuzena. Kanpoaldean, merezi du kontrahormei erreparatzea eta, batez ere, bi isurkiko teilatuaren azpitik doan erlaitz mudejarrari: bi koloretako adreiluak txandakatzen dira bertan, ertzean jarrita, horizontalean eta zerra-hortz eran. Atari nagusia, oinetan, arku zirkular batek irekitzen du, harlanduzko dobela handi eta irregularrez osatua, ardatzerdi soilez luzatutako inpostetan bermatuta; gainean, argizulo batek barrualdea argitzen du.

Barruan dago ezustekoa. Agerian dagoen zurezko sabaiak jatorrizko apaindura gordetzen du, motibo geometrikoekin eta lau barra gorri-horiak dituzten erronboekin. Eta 2022az geroztik jatorrizko freskoak berreskuratzeko lanean ari dira: XV. mendeko Azken Afari bat, historiaz betetako txoko honetara hurbiltzeko beste arrazoi bat.