Segorbeko katedrala

Segorbeko Jasokundearen katedral-basilikara hurbiltzen denak denbora gorde beharko luke klaustrorako, eraikinaren historia ondoen laburbiltzen duen pieza baita. Valentziako gotiko estiloan eraikia, ohikoa ez den oinplano trapezoidala du, eta ez da eraikitzaileen apeta baten ondorioa, beharrarena baizik: atxikita dagoen harresiaren trazadura irregularrera egokitu behar izan zuten. Emaitza bere motako klaustro bitxienetako bat da, eta hain zuzen ere apaingarririk gabeko xumetasun horretan datza haren erakargarritasuna.

Katedrala XIII. mendean hasi ziren eraikitzen, hiriko harresiaren beraren gainean bermatuta, Valentziako gotikoaren formei jarraituz. Lehen fabrika hartatik ez da multzoa osorik iritsi gure egunetara, baina bai nahikoa arrasto, bisitari adiak ezagutu eta jatorrizko tenplua buruan berreraiki dezan.

Merezi du mendebaldeko fatxadari erreparatzea, oraindik ere aztarna gotiko batzuk ageri baitira bertan, baita horma nagusiei ere, ordutik eraikinari eusten diotenak. Barruan, hainbat kaperak gaur egun bistatik ezkutatuta dauden gurutze-gangak gordetzen dituzte, mendeetan zehar tenpluak metatu dituen eraldaketa jarraien oroigarri.

Hasierako aro horretakoak dira, halaber, Santa Barbara dorrea eta kanpai-dorrea, klaustroarekin batera katedrala bere iragan defentsiboarekin eta haren forma baldintzatu zuen harresiarekin lotzen dituzten bi elementuak. Katedrala ibiltzea, neurri handi batean, irakurketa-ariketa bat da: geroagoko geruzen azpian sorrera eman zion hezurdura gotikoa aurkitzea.