Santiago de Compostelako katedrala

Gutxi dira asteetako bidaiaren ondoren Santiago de Compostelako katedralera azkenean iristen den erromesaren heldura bezain hunkigarriak. Hemen gordetzen da, tradizioaren arabera, Santiago Apostoluaren hilobia, eta sinesmen hori nahikoa izan zen tenplua Erdi Aroan Europako erromes-helmuga garrantzitsuenetako bat bihurtzeko.

Bere ateetaraino eramaten zuen ibilbidea, Donejakue Bidea, Iberiar penintsula kontinentearen gainerako lurraldeekin lotzen zuen, eta erlijio-ibilbide bat baino askoz gehiago izan zen. Bertatik ideiak, jendeak eta joera artistikoak igaro ziren, eta horiei esker Erdi Aroko erresuma hispaniarrek beren garaiko bizitza kulturalean parte hartu ahal izan zuten. XX. mendean zehar suspertuta, Bidea nazioarteko ibilbide handia da gaur egun ere, eta katedrala Unescok 2015ean «Santiago de Compostelako Bideak: Frantses Bidea eta Espainiako Iparraldeko Bideak» izendapenaren barruan sartutako ondasun indibidualetako bat da.

Tenpluak, gainera, bere egutegi propioa du. 1122an, Kalixto II.a aita santuak Compostelan Urte Santua edo Jubileu Urtea izendatzeko pribilegioa eman zuen uztailaren 25a, Santiago eguna, igandez egokitzen zen urteetan. Alexandro III.ak 1179an berretsi zuen Regis aeterni buldaren bidez, eta harrezkero jubileu-urte horiek une bereziak dira hiriarentzat eta bertara joaten direnentzat.

Katedrala 1896an izendatu zuten kultura-intereseko ondasun, eta merezi du barrualdera mugatu gabe haratago joatea: inguruan zabaltzen den hiri zaharra, tenpluaren inguruan sortu eta hazia, Gizateriaren Ondare da 1985etik. Katedralera sartu aurretik edo ondoren bere kaleetan barrena ibiltzeak laguntzen du ulertzen zenbateraino eman dion eraikin honek forma Santiago osoari.