Gurutze Santuaren katedrala

Katedral gutxi begiratzen diote itsasoari Cádizkoak bezala. Ia uraren ertzean eraikia, alde zaharraren erdi-erdian, haren silueta hiriko ia edozein txokotatik agertzen da, eta ez da kasualitatea «Gurutze Santua Itsasoaren gainean» edo «Gurutze Santua Uren gainean» izenez ezagutzea. Cádizkoek, praktikoagoak baitira, katedral Berria deitzen diote besterik gabe.

Ezizen horrek badu bere arrazoia. Urrats gutxira dago katedral Zaharra, XVI. mendean eraikia Alfontso X.a Jakitunak eraikiarazi zuen jatorrizko tenplu gotikoaren gainean, eta gaur egun parrokia-eliza gisa erabiltzen dena. Batetik bestera ibiltzeak aukera ematen du, ibilbide labur batean, hiriaren erlijio-historiaren hainbat mende zeharkatzeko.

Katedral berria egiteko denbora asko behar izan zen. Obrak 1722an hasi ziren, eta ez ziren amaitutzat eman 1838ko azaroaren 28ra arte, eta orduan ere koroa, presbiterioa eta dorreak egiteke zeuden. Bidean, Frantziako inbasioek eta Amerikaren gaineko nagusitasuna galtzeak krisi ekonomikoak ekarri zituzten, eta horiek eraikinean utzi zuten arrastoa. Emaitza estilo askotako tenplu bat da, non hasierako barrokoa azken etapako neoklasikoarekin bizi den, eta non, ia liburu batean bezala, Cádizen zorte aldakorra irakur daitekeen. Gaur egun Cádiz eta Ceutako elizbarrutiaren egoitza da, eta kultura-ondasun izendatuta dago.

Bisitak tenpluaren barrualdea eta Erlojuaren dorrerako igoera hartzen ditu barne, eta handik ondo ulertzen da katedralaren, hiriaren eta itsasoaren arteko harreman estu hori. Sarrera berarekin, gainera, Katedraleko museora sar daiteke, Fray Félix plazan dagoena, katedral Zaharraren ondoan; bertan erakusgai dauden piezak biltzen dira, eta interesgarriak diren beste obra batzuen gordailua ere badu. Komeni da denbora hartzea dena lasai ikusteko.