Salbatore Jainkotiarraren eliza (Vejer de la Frontera)

Salbatore Jainkotiarraren elizara iristeko, Vejer de la Frontera herriko punturik garaieneraino igo behar da, harresiz inguratutako antzinako barrutian barrena sartuz; multzo historiko-artistiko izendatua da, eta lasai-lasai ibiltzea merezi du. Han goian, beste mende batzuetako trazadura gordetzen duten kaleen artean, belaunaldiz belaunaldi herriko bizitza erlijiosoaren buru izan den tenplua agertzen da.

Begiratzean lehenik arreta deitzen duena da ez dugula eraikin bakar bat aurrean, garai desberdinetako bi eraikuntza baizik, bata bestearen ondoan itsatsita bizi direnak. Ez da aditua izan behar hori ohartzeko: begirada bat nahikoa da bi zatien arteko elkargunea antzemateko. Elkarbizitza bitxi horrek azalpen sinple eta oso argigarria du. Proiektu berrienak zaharra ordezkatu nahi zuen, baina ez zen inoiz osatu; hala, jatorrizko obrak bizirik iraun zuen, hain zuzen ere berria erdibidean geratu zelako.

Tokiaren historia are atzerago doa. Badirudi zatirik zaharrena aurreko meskita baten oinplanoaren gainean altxatutako eraikuntza mudejarra dela, eta oinplano hori bera bigarren eraikinak ere hartu zuela gero. Horrela, orube berean gainjartzen dira Vejerren oroimen islamiarra, haren formak heredatu zituen arte mudejarra eta geroagoko garaien eraikitzeko asmo handia.

Tenpluaren izenak berak ere oroitzapen historiko bat gordetzen du. Salbatore Jainkotiarrari eskaini zitzaion, kristauek herria abuztuaren seian konkistatu zutelako, Salbatorearen Antzaldaketaren jaiegunean. Bisitatzea, beraz, Vejerren historiako hainbat kapitulutara begiratzea da, harrian bertan irakurrita; hori hobeto antzematen da sartu aurretik eraikinari lasai inguru ematen bazaio.