Toledoko Alkazarra

Silueta gutxik definitzen dute Toledoren profila Alkazarrak bezainbeste. Hiriko kota garaienetako batean kokatua, 60 metroko aldeak dituen bloke koadrangeluar erraldoi hau urrunetik ezagutzen da bere lau dorreengatik; horiek ere 60 metroko altuera dute, eta arbelezko Madrilgo kapitel bereizgarriekin amaitzen dira. Gaur egun Armadaren Museoa eta Gaztela-Mantxako Liburutegia hartzen ditu; beraz, bisitan historia militarra, arkitektura eta ikuspegi pribilegiatuak uztar daitezke.

Kokapen nagusi horrek azaltzen du bere ibilbide luzea. Hiritik igaro ziren herri ezberdinek lekuaren balio estrategikoa ikusten jakin zuten, eta III. mendean jada erromatar jauregi gisa erabiltzen zen. Arabiarrek eman zioten gaur arte iritsi zaigun izena, «Al Qasar» hitzetik eratorria, «gotorlekua» esan nahi duena; hitz horrek ondo laburbiltzen du haren izaera bikoitza, zibila eta militarra.

Gaur egungo itxura XVI. mendeari zor zaio neurri handi batean. 1540ko hamarkadan, Karlos I.ak eta haren seme Felipe II.ak berriztatzeari ekin zioten, monarkia hispanikoaren distira betean. Urte batzuk lehenago, 1528ko uztailean, haren aretoak topaketa ospetsu baten lekuko izan ziren: enperadoreak hemen hartu zuen Hernán Cortés, Azteken Inperioaren konkistaren ondoren.

XX. mendeak ere arrasto sakona utzi zuen. Espainiako gerra zibilean, Alkazarraren setioak kalte larriak eragin zizkion eraikinari, eta gaur ikus daitekeenaren zati handi bat 1939 eta 1957 artean egindako berreraikuntza eta zaharberritzearen emaitza da. Kultura-ondasun gisa babestua, multzoa liburu ireki bat bezala ibiltzera gonbidatzen du, non aro bakoitzak bere kapitulua gehitu duen.