Puebla de Sanabria

Puebla de Sanabriara iristean, begirada bakar batean ulertzen da zergatik eraiki zen hemen gotorleku bat. Hirigune zaharra Ferrera errekak eta Tera eta Castro ibaiek mendeetan zehar moldatu duten mutur baten gainean dago; defentsa naturalak dituen kokaleku horrek, Portugaletik hurbil egoteaz gain, harresiz inguratutako eta gutiziatutako gune bihurtu zuen hiribildua. Botere militar, eliztar eta politikoko iragan horrek ondare aberatsa utzi zuen, eta horri esker multzo historiko izendatu zuten 1994an; 2017az geroztik, berriz, Espainiako Herri Politenen elkarteko kide da.

Protagonista nagusia gaztelua da. 1132an bazegoen jada, Ponce Fernandizi kondea bezalako tenenteek gobernatzen zutenean, baina Leongo Alfontso IX.ak berreraiki eta hobetu zuen, harresiekin batera. Garai hartakoa da haren oinplanoa, karratua eta izkinetan dorre zirkularrak dituena, Behe Erdi Aroa baino lehen ia ezohikoa zen irtenbidea, gaur egun arretaz begiratzea merezi duena.

Lekuaren historia urrunetik dator. Sanabria izena 509. urteko Lugoko kontzilioan agertzen da, nahiz eta agian eskualde osoari egiten zion erreferentzia, eta VII. mendean parrokia suebiar eta txanpon-etxe bisigodo gisa ageri da, Senapria izenarekin. X. mendean, San Martín de Castañedako monasterioko agiriek Leongo Erresumako Urbs Senabrie bati buruz hitz egiten dute jada.

Eskualdeko buru gisa Alfontso VII.arekin hasi zen gorakada, eta 1195ean Alfontso IX.ak haren bizitza politikoa, ekonomikoa eta militarra antolatu zuen, Portugalen aurkako gotorleku bihurtzeko. 1220an, Benaventeko Foruan oinarritutako herri-gutuna eman zion, eta Alfontso X.a Jakitunak berretsi eta moldatu egin zuen 1273an.

Horri guztiari oso ondo zaindutako ingurune naturala gehitu behar zaio, inguruko Sanabriako Lakuko parke naturalaren antzeko ezaugarriak dituena, eta bisita harresietatik haratago luzatzera gonbidatzen du.