Karmeldar Oinutsen komentua

Medina del Campon, Valladolid probintzian, barreiatuta dauden eraikin erlijiosoen artean dago Karmeldar Oinutsen komentua, herria lasai ibiltzen duenarentzat geldialdi patxadatsua, apaingarriek baino arkitekturak gehiago hitz egiten duen guneetan gelditzea gustuko duenarentzat.

Bisitariaren arreta merezi duena eliza da, latindar gurutze-oinplano baten gainean eraikia. Kristau tradizioan hain errotuta dagoen eskema horrek beso luze bat marrazten du, nabea, eta beste labur batek zeharkatzen du, transeptuak, eraikinak lurrean gurutzearen forma errepika dezan. Sartzen denak berehala hautematen du orientazio hori: espazioak burualderantz eramaten du begirada.

Nabea kanoi-ganga batez estalita dago, espazio luzanga bat teilatupetzeko irtenbiderik errazena eta sendoena: mutur batetik bestera doan zilindro-erdi jarraitu bat, batasun- eta bilkura-sentsazioa ematen duena. Merezi du begirada altxatu eta kurba etengabe hori begiekin zeharkatzea, barrualdearen izaeraren zati handi bat zehazten baitu.

Eraikinaren historia hurbilena Karmeldar Oinutsei lotuta dago, 1981ean hartu baitzuten komentua. Harrezkero, haien komunitateak ematen die bizia horma hauei, eta horrek bisita obra arkitektoniko bat begiratzea baino zerbait gehiago bihurtzen du: leku bizia da, erabilean dagoena, eta komeni da bertan isilpean eta errespetuz ibiltzea.

Medina del Campora iristen den bidaiariarentzat, komentu hau aukera ona da herriko ibilbidea txoko lasai batekin osatzeko, lerro garbikoa eta irakurketa errazekoa, non oinplanoa eta ganga nahikoak diren eraikinaren logika ulertzeko.