Palmako katedrala

Katedral gutxik hartzen dute bidaiaria Palmakoak bezala. Badiaren ertzean eraikia, hiria babesten zuten antzinako harresi erromatar eta errenazentistetatik itsasora begira dago, beste ezein katedral gotikok eskain ezin duen irudia. Mallorcarrek La Seu deitzen diote besterik gabe, Aragoiko Koroan katedralei ematen zitzaien izena, eta uharteko tenplu nagusia eta Mallorcako elizbarrutiaren egoitza da, Mariaren Jasokundeari eskainia.

Atea zeharkatzean, eskalak harritzen du lehenik. Gangek 45 metroko garaiera dute, Koloniakoek baino gehiago eta Beauvaiskoek —munduko katedral gotiko garaienak— baino apur bat gutxiago, Milangoaren parean. 6.600 metro koadro baino gehiagoko oinplanoak eta barne-bolumen erraldoiak gotiko levantetarreko espazio hau ahazten zaila den argi eta hutsune esperientzia bihurtzen dute. Merezi du begirada 13 metroko diametroa duen arrosa-leiho handirantz altxatzea: Europako katedral gotiko guztietako original handiena da, hura gainditzen dutenak neogotikoak baitira.

Bere jatorriak itsas kondairatik badu zerbait. Mallorca konkistatzeko itsasaldian, ekaitz bortitz batek Jaime I.aren ontzidia harrapatu zuen, eta erregeak Andre Mariari tenplu bat eraikiko ziola agindu zuen bizirik ateraz gero. Konkistaren ondoren, 1229an, Medina Mayurqako meskita handia botatzeko agindua eman zuen, eta lursail berean hasi ziren obrak.

Eraikuntza luzea izan zen. Jaime III.a 1346ko kontsagrazioan izan zen, amaitutzat jo zenean, baina lanek 1601era arte jarraitu zuten, eta, egiaz, eraikina ez da inoiz eraberritzeari eta zaharberritzeari utzi. 1931n Monumentu Historiko-artistiko izendatua, La Seu Palmako irudirik ezagunena da gaur egun, eta ezinbesteko bisita uhartearen historia ulertzeko.