Burgosko katedrala

Gutxi dira Burgosko katedralaren silueta bezain ezagunak: harrizko orratz zulatuz errematatutako bi dorre, XV. mendean Juan de Coloniak gehituak, eta gurutzadura koroatzen duen zinborrio bat, linterna handi baten antzera. Unescok Gizateriaren Ondare izendatu duen Espainiako katedral bakarra da modu independentean, alde zahar baten edo beste eraikin batzuen eskutik joan gabe; 1984an jaso zuen aitortza hori, 1885ean Monumentu Nazional izendatu ondoren.

Obrak 1221ean hasi ziren, eredu frantsesei jarraituz: fatxada nagusiak Parisko edo Reimsko katedral handiak gogorarazten ditu, eta barneko altxaerak Bourgesi begiratzen dio. Baina tenpluak mendeetan zehar hazten jarraitu zuen Hontoria de la Canterako harrobietako kareharriarekin, eta XV. eta XVI. mendeen artean gotiko flamigeroak eman zion behin betiko itxura. Sartu aurretik, merezi du Sarmental eta Coronería ateetan geldiunea egitea, XIII. mendekoak, baita Pellejería atean ere, kutsu platereskoa duena jada.

Barruan, gotikoaren, errenazimentuaren eta barrokoaren benetako museo bat dago zain. Zinborrioak bere historia du: lehenengoa, Juan de Coloniarena, 1539an erori zen pisu handiegiagatik, eta Juan de Vallejok berriro altxatu zuen estilo gotiko-platereskoan. Kondestablearen kaperak, gotiko isabeldarrak, Colonia familiaren, Diego de Siloéren eta Felipe Vigarnyren talentua biltzen du; Siloék egin zuen, halaber, Eskailera Urreztatu errenazentista, eta Vigarnyk girolako erliebeak. Ez galdu Gil de Siloéren erretaula Santa Ana kaperan, Sebastiano del Piomboren Familia Santua, koruko aulkiteria eta hilobi gotiko eta errenazentistak.

Gainera, katedralak oroimenez eta kondairaz betetako txokoak gordetzen ditu: Zid Campeadorren eta Jimena andrearen hilobia, haren arras-gutuna eta kutxarekin batera; Burgosko Kristo Santu gurtua, eta Papamoscas jatorra, orduak jotzen dituen bakoitzean ahoa irekitzen duen irudi artikulatua. Merezi du hura ikusteko itxarotea.

1994tik, tenpluak zaharberritze sakona izan du, Europako monumentu batean egin den luzeena eta garestiena jotzen dena, eta horri esker gaur egun bere distira osoan goza daiteke.