Covadongako basilika

Covadongako Santa María la Real basilikara iristean, hormen koloreak ematen du arreta lehenik. Eraikin osoa kareharri arrosaz eraikita dago, tonu bero eta oso berezia ematen dion materiala; horregatik, hura begiratzea bisitaren erakargarri nagusietako bat da, bai gertutik, bai urrutixeagotik.

Estilo neoerromanikoko tenplua da, hau da, XIX. mendearen erdian Erdi Aroko arte erromanikoaren formak berreskuratzen dituen lana. Merezi du ikustea iraganeko inspirazio hori nola uztartzen den materialaren batasunarekin, multzoari koherentzia nabarmena ematen baitio: ez dago harri edo garai nahasketarik, aldi bakarrean pentsatutako proiektua baizik.

Eraikuntzaren historiak neurri handi batean azaltzen du izaera hori. Ideia Roberto Frassinellirena izan zen, bera izan baitzen tenplua asmatu zuena; gauzatzeaz, berriz, Federico Aparici y Soriano arkitektoa arduratu zen. Lanek ia mende laurden iraun zuten, 1877tik 1901era, eta epe horrek erakusten du zenbateko ahalegina eskatu zuen halako ezaugarriak dituen eraikin bat altxatzeak.

Lanak amaitu ziren urte berean iritsi zen eliza-aitortza ere: 1901eko irailaren 11n basilika txiki izendatu zuten, garrantziagatik tenplu jakin batzuk bereizten dituen titulua. Gaur egun ere gurtza katolikoko leku aktiboa da; beraz, bertara hurbiltzen denak ez du monumentu bat bakarrik aurkituko, gune bizi bat baizik.

Bidaiariarentzat, Santa María la Real XIX. mende amaierako Asturiasko historizismo arkitektonikoaren lan berezi batean gelditzeko aukera da, baita harri baten aukeraketak eraikin baten nortasuna guztiz nola defini dezakeen egiaztatzekoa ere.