La Alberca

Leku gutxik harro esan dezakete La Albercak duen tituluaren antzekorik: 1940an, multzo historiko-artistiko izendatutako Espainiako lehen herria bihurtu zen. Salamancako Sierra de Francian kokatuta, 2014az geroztik Espainiako Herri Politenen elkarteko kide ere bada, eta aitortza horrek berresten du edozein bisitarik bere kaleetan barrena ibiltzean sumatzen duena.

Komeni da ateei begira ibiltzea. Ate-buru askotan inskripzio erlijiosoak ageri dira, eta, adierazi denez, beren fedea jendaurrean agerian utzi nahi zuten antzinako biztanle konbertsoen aztarna izan litezke. Gainera, herrigunearen zati baten azpian erromatarren aurreko herrixka gotortu bat dago, Erroma iritsi baino askoz lehenago txoko hau bizirik zegoela erakusten duena, eta Majadas Viejasko ermitan garai bisigodoko materialak berrerabili zituzten.

Erdi Aroko historiak azaltzen du eskualdearen izaeraren zati handi bat. XII. eta XIII. mendeen artean, Leongo Alfontso IX.ak bultzatu zuen bertako birpopulaketa, eta iritsi zirenen artean nabarmendu zen Borgoinako Raimundorekin —geroko Urraka I.a erreginaren senarrarekin— lotutako jatorri frantseseko talde bat. Hortik letozke mendilerroko toponimo frantses ugariak. 1434an, Peña de Franciako Ama Birjinaren irudia aurkitu izanak erromesen helmuga bihurtu zuen haren santutegia, eta haiei Zilarraren Bidea egiten zuten Santiagoko erromesak gehitu zitzaizkien.

La Albercak bere balentria propioa ere badu. Tradizioak dioenez, 1465ean herriko emakumeek Cratoko Priorearen tropa portugaldarrak garaitu eta haien estandartea kendu zieten, eta gaur egun ere gordetzen da. Garaipen hori urtero ospatzen da, Pazko Bigarren egunean.

XV. mendean Albako etxearen mende geratu bazen ere, Granadillako jurisdikziopean, herriak autonomia handia gordetzen jakin zuen: 1515etik ordenantza propioak izan zituen, eta Las Hurdes Albercaren larre izan ziren 1835era arte.