Santiago eliza (Sigüenza)

Kale Nagusiaren erdi-erdian, Sigüenzako hirigune historikoaren bihotzean, Santiago elizak harritu egiten du ibiltaria, erromatar tenplu bat gogorarazten duen fatxadarekin. Lasai begiratu beharreko eraikin horietako bat da, haren atarian garai desberdinetako xehetasunak pilatzen baitira, eta horiek haren historiaren zati handi bat kontatzen dute.

Jatorriz erromanikoa da, eta XII. mendearen bigarren erdikoa: Zerebruno gotzainaren ekimenez eraiki zuten, 1156 eta 1167 artean Sigüenzako elizbarrutiko gotzain izan zenaren ekimenez, alegia. Barrualdea estilo horren berezko soiltasunari dagokio: nabe bakarra, konplikaziorik gabea, hiriko parrokia-bizitzarako pentsatua; eta eginkizun hori bete zuen mendeetan zehar.

Sarrerara hurbiltzean, merezi du Santiago apostoluaren bustoari erreparatzea —tenpluaren titularra baita— eta baita Portugalgo Fadrique gotzainaren armarriaren hondarrei ere, XVI. mendekoak. Geroagoko garai baten arrastoak dira, Erdi Aroko eraikinaren gainean ezarriak, eta gaur egun denboraren joana harrian irakurtzeko aukera ematen dute.

Eliza ez zen beti bakarrik egon. Denbora batez, klaratar mojen monasterio baten parte izan zen, eta monasterioa 1940ko hamarkadan abandonatu zuten. Gainbehera horri Espainiako Gerra Zibilean jasandako kalteak gehitu zitzaizkion, eta eraikina egoera larrian geratu zen.

2007an hasi ziren zaharberritze-lanak, eta horiei esker tenplu honek berriro hartu du garrantzia Sigüenzako multzo monumentalaren barruan. Hirian barrena dabilenarentzat, geldialdi naturala da Kale Nagusian zehar egiten den ibilbidean, eta aukera ona Sigüenzako erromanikorik goiztiarrena ezagutzeko.