Coriako katedrala

Coriako Andre Maria Jasokundekoaren katedralean sartzen denak berehala ohartzen da benetako altxorra barruan dagoela. XVIII. mendeko erretaula nagusiak Alejandro Carniceroren irudiak ditu, eta haren aurrean kapera nagusia ixten du bi garaitan landutako burdin hesi batek, XVI. eta XVIII. mendeetan. Merezi du koruan ere geldialdi bat egitea: bertan gordetzen da XV. eta XVI. mendeen artean intxaurrondo-zurez landutako aulkiteria mudejar bat, XVI. mendeko burdin hesi protoerrenazentista batek babestua.

Gotzainen hilobiek arreta handiz begiratzea merezi dute. Pedro Ximénez de Préxamorena Diego Copín de Holandaren eskuetatik atera zen, eta García de Galarzarena, berriz, Lucas Mitataren lana da. Horiei gehitzen zaizkie XVIII. mendeko Erlikien erretaula eta XVII. mendeko San Pedro de Alcántararena, bai eta ibilbidea osatzen duen pintura, eskultura eta zilargintza bilduma nabarmena ere.

Eraikina lan luze-luze baten emaitza da. 1498an hasi zen, eta ez zen amaitutzat eman 1748 inguruan arte, bi mende eta erdi geroago; hala, trantsizioko gotikoa gehigarri plateresko garrantzitsuekin bizi da, Pedro de Ybarraren trazen arabera, bai eta Manuel de Lara Churrigerak diseinatutako kanpandorre barrokoarekin ere, multzoaren silueta ezagunena bihurtu dena.

Horman azpian historia zaharragoa ere taupaka dago. Orube berean altxatu ziren, bata bestearen ondoren, lehen katedral bisigodoa, hiriko meskita nagusia eta eliza katedral erromaniko bat, egungo tenpluaren aurrekari zuzena. Amaitu eta gutxira, katedralak kalte larriak jasan zituen 1755eko azaroaren 1eko Lisboako lurrikaran, eta gertaera horrek gogorarazten digu zenbateraino eutsi dion eraikin honek denboraren joanari. Gaur egun Coria-Caceresko elizbarrutikoa da.